Micropolluenten of te veel zout: niet welkom in uw effluent
Micropolluenten of te veel zout: niet welkom in uw effluent
Als industriebedrijven hun (behandeld) afvalwater lozen, moet dat effluent vanzelfsprekend beantwoorden aan strenge normen. Een regelmatige screening van de kwaliteit van dat effluent is dan ook van cruciaal belang. Het is de reden bij uitstek waarom ondernemingen aankloppen bij Epas. De dochteronderneming van Veolia creëerde met Frogbox een nieuwe onlinetool die op termijn tot de nieuwe standaard zou kunnen uitgroeien.
Zelfs al heb je als bedrijf geïnvesteerd in een eigen waterzuiveringsinstallatie, is dat nog geen garantie dat het geloosde effluent aan alle normen voldoet. Vanuit een pragmatische aanpak consulteren veel bedrijven Epas om te zien of ze wel volledig in orde zijn.
Fauna en flora
“Geloosd effluent kan ecotoxische stoffen, zoals micropolluenten, bevatten”, stipt Farida Doulami, CEO bij Epas, aan. “Als dat zo is, kan het geloosde afvalwater een negatieve impact hebben op de gezondheid van fauna, flora en zelfs van mensen. Zeker in de Vlaamse context wordt oppervlaktewater waarop wordt geloosd, vaak weer opgepompt om op te zuiveren tot drinkwaterkwaliteit en dus ook geschikt geacht voor menselijke consumptie.”
Via een screening bekijkt Epas welke componenten nog in het effluent aanwezig zijn, waarna het bedrijf via een studie van de best beschikbare technieken gaat testen welke technologie het meest geschikt is om de toxische stoffen te verwijderen. “In ons lab doen we dan proeven om te zien of een nabehandeling (bijvoorbeeld fysico-chemie, actief kool, zandfilter of ozon) soelaas kan brengen, dan wel of er aanpassingen moeten gebeuren in het productieproces van het bedrijf in kwestie. Dit kan ook de voorbehandeling van bepaalde deelstromen inhouden.”
Aanvullende tests
Algemeen kan ook een te hoog zoutgehalte in het effluent voor nadelige gevolgen zorgen. “In dat geval kun je niet enkel opteren voor een klassieke biologische of fysicochemische behandeling, maar bekijken we via aanvullende tests op vissen en algen of er bijvoorbeeld ook een eenheid voor omgekeerde osmose moet komen, voorafgegaan door micro- of ultrafiltratie. Een teveel aan zouten in het effluent is even schadelijk voor het milieu als de aanwezigheid van (micro)polluenten.”
De oorzaak van een milieu-impact hoeft niet noodzakelijk bij een gebrekkig functionerende waterzuivering te liggen. “Meestal is een waterzuivering in eigen beheer er in eerste instantie op gericht om de bulk van oliën, zwevende en organische stoffen, afkomstig uit het productieproces, uit het effluent te halen. Ze is niet noodzakelijk in staat om andere, meer specifieke componenten, te verwijderen. Dat kan je opvangen door middel van een tertiaire behandeling (nabehandeling), maar ook door aanpassingen in productie, waarbij bepaalde deelstromen via een ander circuit worden opgevangen en verwerkt, zodat ze zich niet langer kunnen vermengen met het afvalwater.”
Heel wat ondernemingen gaan pragmatisch te werk en bezorgen zelfs proactief stalen aan Epas. “Als uit controle door de overheid immers blijkt dat er ecotoxiciteit in het effluent aanwezig is, wordt het bedrijf in kwestie opgelegd om jaarlijks verschillende keren het effluent te laten testen en moet het een actieplan opzetten om de impact te verminderen.”
FrogBox®
In dat kader kan ook de FrogBox een meerwaarde bieden. Vijf jaar lang ontwikkelden de R&D-diensten van Veolia en Epas dit nieuwe apparaat, dat onlangs bekroond werd met een Life Best-Award. “Dit toestel maakt het mogelijk om de mogelijke aanwezigheid van hormoonontregelaars in complexe waterige matrices direct ter plaatse en in lijn te evalueren. De bepaling van het verstorende endocriene effect is gebaseerd op het gebruik van aquatische organismen (Xenopus larven (kikkervisjes) of larven van de Medaka-vis). Deze organismen zijn voorzien van genetische ‘markers’, die door een natuurlijke reactie fluorescentie opwekken bij blootstelling aan microverontreinigingen en hormoonontregelaars. De kikkervisjes worden geleverd in kant-en-klare patronen die toelaten om gedurende ongeveer een week lang testen uit te voeren. In het FrogBox®-toestel circuleren de larven door een transparante meetcel, waarin het niveau van de fluorescentie-uitstoot direct wordt gemeten. Hoe meer het water vervuild is met endocriene verstoorders, des te meer licht de larven uitstralen”, vervolgt Farida Doulami.
Binnenkort zit Epas samen met VMM om te bekijken in hoeverre het haalbaar is om de FrogBox te laten standaardiseren als testprocedure voor ondernemingen die met dergelijke uitdagingen te maken hebben.
Begeleiding
De dienstverlening van Epas gaat overigens verder dan het louter uitvoeren van tests. “Als ondernemingen door de bevoegde milieumaatschappijen verplicht worden om tot actie over te gaan, kunnen wij hen daar op de juiste manier in begeleiden. Eenmaal we de best beschikbare techniek voor de verdere verbetering van het effluent hebben bepaald, kunnen we dit vertalen in een concreet concept en voor de realisatie hiervan de meest geschikte leveranciers aanspreken. Gewapend met 27 jaar ervaring in waterzuivering in de meest uiteenlopende industrieën (olie & gas, voeding & dranken, farmaceutische industrie,…), worden we door multinationals, al dan niet gevestigd in België, vaak gevraagd om hun projecten in het buitenland te behartigen. Onze mensen ontwikkelen en geven ook specifieke opleidingen over hoe problemen met effluent pragmatisch kunnen worden aangepakt. Bovendien blijven onze ingenieurs via het Veolia-kennisplatform voortdurend op de hoogte van nieuwe technologische ontwikkelingen.”
Door Bart Vancauwenberghe
Foto’s Epas



