25/09/2018

Veilig waterhergebruik voor landbouwers, burgers en het milieu

De Europese Commissie heeft een voorstel klaar inzake minimumeisen voor waterhergebruik. Ze is zich heel goed bewust dat water, zowel een tekort aan als een verontreiniging van, de landen in de Europese Unie voor problemen stelt. En daar wil ze een oplossing voor uitdokteren. De Europese Commissie en Karmenu Vella, Europees commissaris voor Milieu, Maritieme Zaken en Visserij, focussen zich daarbij op landbouwers, burgers en het milieu. Hieronder de memo van de Europese Commissie.

Waarom is er behoefte aan een verordening betreffende minimumeisen voor waterhergebruik?

Momenteel lijdt een derde van het EU-grondgebied het hele jaar door onder waterstress. Waterschaarste is een zorg voor veel EU-lidstaten en het probleem zal in de komende decennia in heel Europa toenemen volgens de prognoses van de klimaatverandering. Watertekorten of -verontreiniging kunnen ernstige sociale en economische kosten met zich meebrengen en zo het concurrentievermogen en de interne markt beïnvloeden. Daarom biedt behandeld afvalwater van stedelijke afvalwaterzuiveringsinstallaties, als onderdeel van een geïntegreerde aanpak voor waterbeheer met maatregelen voor waterbesparing en waterefficiëntie als eerste prioriteitsmaatregelen, een betrouwbare alternatieve watervoorziening voor verschillende doeleinden, zoals landbouwirrigatie. Bovendien verlengt het de levenscyclus van water zodat waterbronnen kunnen worden gevrijwaard, volledig in lijn met de doelstellingen van de circulaire economie.

Het voorstel is bedoeld om waterhergebruik voor landbouwirrigatie te stimuleren en te vergemakkelijken wanneer dit relevant, veilig en kosteneffectief is. Het voorstel draagt ​​ook bij tot meer vertrouwen van consumenten in de interne markt. Ze kunnen erop vertrouwen dat voedsel dat wordt geproduceerd met teruggewonnen water betrouwbaar is. Alle lidstaten die zich willen verbinden tot hergebruik, moeten zich immers aan dezelfde minimumparameters houden om een ​​niveau van waterkwaliteit te waarborgen waarbij gezondheids- of milieurisico’s worden vermeden. Het voorstel zal tegelijkertijd het gebruik van groenere technologieën voor waterzuiveringsdoeleinden bevorderen.

Wat stelt de Commissie voor en waarom?

Dit voorstel voor waterhergebruik draagt ​​in de hele EU bij aan een vermindering van waterschaarste, in het kader van de aanpassing aan de klimaatverandering. Het is gericht op landbouwirrigatie, aangezien landbouw een belangrijke gebruiker van water is. Het voorstel beschermt de burgers en het milieu door ervoor te zorgen dat behandeld afvalwater (hierna ‘teruggewonnen water’) voor landbouwirrigatie veilig is. Het voorstel dicht een bestaande kloof en vervolledigt zo het bestaande wettelijke Europese kader voor water en levensmiddelen. Dankzij Europese maatregelen voor waterhergebruik voor landbouwirrigatie wordt voorkomen dat verschillende eisen in afzonderlijke rechtsgebieden een negatief effect hebben op het level playing field en obstakels creëren voor de interne markt, met name voor primaire landbouwproducten. Het voorstel heeft de vorm van een verordening en is rechtstreeks van toepassing op exploitanten van bedrijven (naast lidstaten), waardoor marktaanvaarding wordt gestimuleerd, mogelijk zelfs in de lidstaten waar momenteel geen sprake is van waterschaarste, maar waar goede ‘groene’ technologieën worden geproduceerd. Dit zou een positief effect kunnen hebben op onderzoek en innovatie, en op het ontstaan van beste technologieën en nieuwe zakelijke kansen in de interne markt. Het voorstel voorziet in een geharmoniseerde aanpak voor waterhergebruik voor irrigatie in de hele EU door het vaststellen van minimumeisen voor kwaliteit en bewaking van teruggewonnen water en door introductie van belangrijke risicobeheertaken. Het voorstel bevat de volgende belangrijke elementen:

1. Minimumeisen voor de kwaliteit van teruggewonnen water en bewaking, met betrekking tot microbiologische elementen (bv. niveaus van E. coli-bacteriën) en bewakingseisen voor routinematige en validatiebewaking. Deze minimumeisen zijn gebaseerd op een technisch rapport van een GCO dat beschikbaar is op: http://publications.jrc.ec.europa.eu/repository/bitstream/JRC109291/jrc109291_onlin e_08022018.pdf. Deze eisen staan ervoor garant dat teruggewonnen water dat is geproduceerd volgens de voorgestelde verordening veilig is voor irrigatie.

2. Belangrijke risicobeheertaken zorgen voor een extra beschermingslaag bovenop de minimumeisen, d.w.z. de identificatie van elk aanvullend gevaar dat moet worden aangepakt om water veilig te gebruiken.

3. Verhoogde transparantie. Dankzij nieuwe transparantieregels krijgt het publiek op een gebruiksvriendelijke manier onlin-informatie over waterhergebruik in hun lidstaten.

Wie heeft er baat bij dit voorstel?

Dit voorstel zal bijdragen tot meer duurzame irrigatie door onze boeren een alternatieve watervoorziening te bieden. Het zal dus ook een aanvulling vormen op het nieuwe gemeenschappelijke landbouwbeleid. Onze consumenten kunnen erop vertrouwen dat de producten die ze eten veilig zijn en onze bedrijven zullen nieuwe kansen zien, aangezien wordt verwacht dat het voorstel onderzoek, innovatie en investeringen in waterhergebruik in de EU zal bevorderen door de duidelijkheid, coherentie en voorspelbaarheid voor marktdeelnemers en technologieproviders te verbeteren. Tot slot zal het voorstel bijdragen aan een daling van waterschaarste door een beter beheer van onze meest waardevolle hulpbron – water. Dankzij de bepalingen van de voorgestelde verordening over informatie krijgt het publiek online toegang tot informatie over de kwaliteit en kwantiteit van het teruggewonnen water dat wordt geleverd in overeenstemming met deze verordening, verleende vergunningen, resultaten van nalevingscontroles, enz. Een groter vertrouwen in waterhergebruik zal bijdragen aan een toegenomen gebruik van deze praktijk in de EU.

Wat betekent het voorstel voor de lidstaten?

Lidstaten die waterhergebruik als een optie beschouwen bij het aanpakken van waterschaarste en droogte in het kader van hun stroomgebiedsbeheersplanning krijgen nu duidelijkheid over welke eisen moeten worden nageleefd voor de productie van teruggewonnen water voor landbouwirrigatie. Dit voorstel over waterhergebruik is bijgevolg een ​​concreet instrument voor lidstaten die te maken hebben met waterschaarste en droogte, in de bredere toolbox voor waterbeheer. Het is ook vooruitstrevend omdat het toekomstige investeringsbeslissingen zal helpen voorbereiden, omdat meer waterhergebruik in heel Europa nodig zal zijn, gezien de realiteit van de klimaatverandering.

Wat betekent het voorstel voor lidstaten die al teruggewonnen water produceren?

Lidstaten waar al waterhergebruik plaatsvindt, hebben nu duidelijkheid en zekerheid dat deze praktijken veilig zijn als ze zich houden aan de voorgestelde minimumeisen op Europees niveau. Bovendien is het voorstel bedoeld om potentiële handelsbelemmeringen (en daaruit voortvloeiende economische verliezen) te voorkomen als gevolg van onvoldoende veiligheid van producten die worden geïrrigeerd met teruggewonnen water. De bestaande vergunningen voor de productie van teruggewonnen water moeten in overeenstemming worden gebracht met de voorgestelde verordening. Verhoogde transparantie in relaties met de eindgebruikers en het publiek is een ander positief punt voor de exploitanten van regeneratie-installaties.

Wat betekent het voorstel voor boeren die teruggewonnen water gebruiken voor irrigatie?

Landbouwers zullen beschikken over een alternatieve, duurzame watervoorziening voor irrigatie. Het voorstel zal zorgen voor transparantie over de kwaliteit van het teruggewonnen water dat wordt geproduceerd voor irrigatie. Bovendien zal het voorstel de naleving door de landbouwer van de bestaande wetgeving inzake levensmiddelenhygiëne vergemakkelijken.

Hoe worden nieuwe problemen aangepakt in de ontwerpverordening?

Verbindingen van opkomende concerns, bv. geneesmiddelen, worden in het voorstel behandeld in de context van het kader voor risicobeheer. Bovendien bevat het voorstel een herzieningsclausule voor het bijwerken van de minimumeisen op basis van de nieuwste wetenschappelijke kennis.

Wat zijn de kosten en baten van dit voorstel?

Bij het voorstel van de Commissie hoort een grondige effectbeoordeling. De conclusie is dat het totale potentieel voor waterhergebruik in 2025 ongeveer 6,6 miljard m³ bedraagt ​​in vergelijking met het huidige potentieel van 1,1 miljard m³ per jaar. Volgens de modellering zou een investering van minder dan 700 miljoen euro ertoe bijdragen dat jaarlijks meer dan 6,6 miljard m³ wordt behandeld met een totale kostprijs voor teruggewonnen water van minder dan 0,5 euro/m³. Tegen een kostprijs van minder dan 0,5 euro/m³ komt de effectbeoordeling tot de conclusie dat dankzij het voorstel meer dan 50% van het theoretisch beschikbare totale watervolume voor irrigatie van afvalwaterzuiveringsinstallaties in de EU kan worden hergebruikt en meer dan 5% van de directe onttrekking uit waterlichamen en grondwater kan worden vermeden, wat resulteert in een algemene vermindering van de waterstress met meer dan 5%. Dit zou een aanzienlijke bijdrage leveren aan de daling van waterstress in de EU en daarmee beantwoorden aan de algemene doelstelling van het initiatief.

Verhoogde transparantie- en bewakingseisen brengen uiteraard enkele extra, maar beheersbare kosten met zich mee. Deze zullen echter worden gecompenseerd door de positieve impact van het toegenomen vertrouwen in waterhergebruik dankzij sensibilisering, de zekerheid dat deskundigen op transparante wijze hebben geanalyseerd wat werkelijk veilig is voor alle EU-burgers, de garantie van een gelijk speelveld en een stimulans voor landbouwers, industrie, burgers en anderen om de kansen te verkennen die voortvloeien uit waterhergebruik. Dit betekent ook verder onderzoek, technologische ontwikkeling en investeringen, en nieuwe banen.

Tekst: Europese Commissie (http://ec.europa.eu/environment/pdf/28-05-2018_water_reuse_memo.pdf)

Veilig waterhergebruik voor landbouwers, burgers en het milieu

De Europese Commissie heeft een voorstel klaar inzake minimumeisen voor waterhergebruik. Ze is zich heel goed bewust dat water, zowel een tekort aan als een verontreiniging van, de landen in de Europese Unie voor problemen stelt. En daar wil ze een oplossing voor uitdokteren. De Europese Commissie en Karmenu Vella, Europees commissaris voor Milieu, Maritieme Zaken en Visserij, focussen zich daarbij op landbouwers, burgers en het milieu. Hieronder de memo van de Europese Commissie.

Waarom is er behoefte aan een verordening betreffende minimumeisen voor waterhergebruik?

Momenteel lijdt een derde van het EU-grondgebied het hele jaar door onder waterstress. Waterschaarste is een zorg voor veel EU-lidstaten en het probleem zal in de komende decennia in heel Europa toenemen volgens de prognoses van de klimaatverandering. Watertekorten of -verontreiniging kunnen ernstige sociale en economische kosten met zich meebrengen en zo het concurrentievermogen en de interne markt beïnvloeden. Daarom biedt behandeld afvalwater van stedelijke afvalwaterzuiveringsinstallaties, als onderdeel van een geïntegreerde aanpak voor waterbeheer met maatregelen voor waterbesparing en waterefficiëntie als eerste prioriteitsmaatregelen, een betrouwbare alternatieve watervoorziening voor verschillende doeleinden, zoals landbouwirrigatie. Bovendien verlengt het de levenscyclus van water zodat waterbronnen kunnen worden gevrijwaard, volledig in lijn met de doelstellingen van de circulaire economie.

Het voorstel is bedoeld om waterhergebruik voor landbouwirrigatie te stimuleren en te vergemakkelijken wanneer dit relevant, veilig en kosteneffectief is. Het voorstel draagt ook bij tot meer vertrouwen van consumenten in de interne markt. Ze kunnen erop vertrouwen dat voedsel dat wordt geproduceerd met teruggewonnen water betrouwbaar is. Alle lidstaten die zich willen verbinden tot hergebruik, moeten zich immers aan dezelfde minimumparameters houden om een niveau van waterkwaliteit te waarborgen waarbij gezondheids- of milieurisico’s worden vermeden. Het voorstel zal tegelijkertijd het gebruik van groenere technologieën voor waterzuiveringsdoeleinden bevorderen.

Wat stelt de Commissie voor en waarom?

Dit voorstel voor waterhergebruik draagt in de hele EU bij aan een vermindering van waterschaarste, in het kader van de aanpassing aan de klimaatverandering. Het is gericht op landbouwirrigatie, aangezien landbouw een belangrijke gebruiker van water is. Het voorstel beschermt de burgers en het milieu door ervoor te zorgen dat behandeld afvalwater (hierna ‘teruggewonnen water’) voor landbouwirrigatie veilig is. Het voorstel dicht een bestaande kloof en vervolledigt zo het bestaande wettelijke Europese kader voor water en levensmiddelen. Dankzij Europese maatregelen voor waterhergebruik voor landbouwirrigatie wordt voorkomen dat verschillende eisen in afzonderlijke rechtsgebieden een negatief effect hebben op het level playing field en obstakels creëren voor de interne markt, met name voor primaire landbouwproducten. Het voorstel heeft de vorm van een verordening en is rechtstreeks van toepassing op exploitanten van bedrijven (naast lidstaten), waardoor marktaanvaarding wordt gestimuleerd, mogelijk zelfs in de lidstaten waar momenteel geen sprake is van waterschaarste, maar waar goede ‘groene’ technologieën worden geproduceerd. Dit zou een positief effect kunnen hebben op onderzoek en innovatie, en op het ontstaan van beste technologieën en nieuwe zakelijke kansen in de interne markt. Het voorstel voorziet in een geharmoniseerde aanpak voor waterhergebruik voor irrigatie in de hele EU door het vaststellen van minimumeisen voor kwaliteit en bewaking van teruggewonnen water en door introductie van belangrijke risicobeheertaken. Het voorstel bevat de volgende belangrijke elementen:

1. Minimumeisen voor de kwaliteit van teruggewonnen water en bewaking, met betrekking tot microbiologische elementen (bv. niveaus van E. coli-bacteriën) en bewakingseisen voor routinematige en validatiebewaking. Deze minimumeisen zijn gebaseerd op een technisch rapport van een GCO dat beschikbaar is op: http://publications.jrc.ec.europa.eu/repository/bitstream/JRC109291/jrc109291_onlin e_08022018.pdf. Deze eisen staan ervoor garant dat teruggewonnen water dat is geproduceerd volgens de voorgestelde verordening veilig is voor irrigatie.

2. Belangrijke risicobeheertaken zorgen voor een extra beschermingslaag bovenop de minimumeisen, d.w.z. de identificatie van elk aanvullend gevaar dat moet worden aangepakt om water veilig te gebruiken.

3. Verhoogde transparantie. Dankzij nieuwe transparantieregels krijgt het publiek op een gebruiksvriendelijke manier onlin-informatie over waterhergebruik in hun lidstaten.

Wie heeft er baat bij dit voorstel?

Dit voorstel zal bijdragen tot meer duurzame irrigatie door onze boeren een alternatieve watervoorziening te bieden. Het zal dus ook een aanvulling vormen op het nieuwe gemeenschappelijke landbouwbeleid. Onze consumenten kunnen erop vertrouwen dat de producten die ze eten veilig zijn en onze bedrijven zullen nieuwe kansen zien, aangezien wordt verwacht dat het voorstel onderzoek, innovatie en investeringen in waterhergebruik in de EU zal bevorderen door de duidelijkheid, coherentie en voorspelbaarheid voor marktdeelnemers en technologieproviders te verbeteren. Tot slot zal het voorstel bijdragen aan een daling van waterschaarste door een beter beheer van onze meest waardevolle hulpbron – water. Dankzij de bepalingen van de voorgestelde verordening over informatie krijgt het publiek online toegang tot informatie over de kwaliteit en kwantiteit van het teruggewonnen water dat wordt geleverd in overeenstemming met deze verordening, verleende vergunningen, resultaten van nalevingscontroles, enz. Een groter vertrouwen in waterhergebruik zal bijdragen aan een toegenomen gebruik van deze praktijk in de EU.

Wat betekent het voorstel voor de lidstaten?

Lidstaten die waterhergebruik als een optie beschouwen bij het aanpakken van waterschaarste en droogte in het kader van hun stroomgebiedsbeheersplanning krijgen nu duidelijkheid over welke eisen moeten worden nageleefd voor de productie van teruggewonnen water voor landbouwirrigatie. Dit voorstel over waterhergebruik is bijgevolg een concreet instrument voor lidstaten die te maken hebben met waterschaarste en droogte, in de bredere toolbox voor waterbeheer. Het is ook vooruitstrevend omdat het toekomstige investeringsbeslissingen zal helpen voorbereiden, omdat meer waterhergebruik in heel Europa nodig zal zijn, gezien de realiteit van de klimaatverandering.

Wat betekent het voorstel voor lidstaten die al teruggewonnen water produceren?

Lidstaten waar al waterhergebruik plaatsvindt, hebben nu duidelijkheid en zekerheid dat deze praktijken veilig zijn als ze zich houden aan de voorgestelde minimumeisen op Europees niveau. Bovendien is het voorstel bedoeld om potentiële handelsbelemmeringen (en daaruit voortvloeiende economische verliezen) te voorkomen als gevolg van onvoldoende veiligheid van producten die worden geïrrigeerd met teruggewonnen water. De bestaande vergunningen voor de productie van teruggewonnen water moeten in overeenstemming worden gebracht met de voorgestelde verordening. Verhoogde transparantie in relaties met de eindgebruikers en het publiek is een ander positief punt voor de exploitanten van regeneratie-installaties.

Wat betekent het voorstel voor boeren die teruggewonnen water gebruiken voor irrigatie?

Landbouwers zullen beschikken over een alternatieve, duurzame watervoorziening voor irrigatie. Het voorstel zal zorgen voor transparantie over de kwaliteit van het teruggewonnen water dat wordt geproduceerd voor irrigatie. Bovendien zal het voorstel de naleving door de landbouwer van de bestaande wetgeving inzake levensmiddelenhygiëne vergemakkelijken.

Hoe worden nieuwe problemen aangepakt in de ontwerpverordening?

Verbindingen van opkomende concerns, bv. geneesmiddelen, worden in het voorstel behandeld in de context van het kader voor risicobeheer. Bovendien bevat het voorstel een herzieningsclausule voor het bijwerken van de minimumeisen op basis van de nieuwste wetenschappelijke kennis.

Wat zijn de kosten en baten van dit voorstel?

Bij het voorstel van de Commissie hoort een grondige effectbeoordeling. De conclusie is dat het totale potentieel voor waterhergebruik in 2025 ongeveer 6,6 miljard m³ bedraagt in vergelijking met het huidige potentieel van 1,1 miljard m³ per jaar. Volgens de modellering zou een investering van minder dan 700 miljoen euro ertoe bijdragen dat jaarlijks meer dan 6,6 miljard m³ wordt behandeld met een totale kostprijs voor teruggewonnen water van minder dan 0,5 euro/m³. Tegen een kostprijs van minder dan 0,5 euro/m³ komt de effectbeoordeling tot de conclusie dat dankzij het voorstel meer dan 50% van het theoretisch beschikbare totale watervolume voor irrigatie van afvalwaterzuiveringsinstallaties in de EU kan worden hergebruikt en meer dan 5% van de directe onttrekking uit waterlichamen en grondwater kan worden vermeden, wat resulteert in een algemene vermindering van de waterstress met meer dan 5%. Dit zou een aanzienlijke bijdrage leveren aan de daling van waterstress in de EU en daarmee beantwoorden aan de algemene doelstelling van het initiatief.

Verhoogde transparantie- en bewakingseisen brengen uiteraard enkele extra, maar beheersbare kosten met zich mee. Deze zullen echter worden gecompenseerd door de positieve impact van het toegenomen vertrouwen in waterhergebruik dankzij sensibilisering, de zekerheid dat deskundigen op transparante wijze hebben geanalyseerd wat werkelijk veilig is voor alle EU-burgers, de garantie van een gelijk speelveld en een stimulans voor landbouwers, industrie, burgers en anderen om de kansen te verkennen die voortvloeien uit waterhergebruik. Dit betekent ook verder onderzoek, technologische ontwikkeling en investeringen, en nieuwe banen.

Tekst: Europese Commissie (http://ec.europa.eu/environment/pdf/28-05-2018_water_reuse_memo.pdf)